Posted by: shuhaib | 13/07/2010

என்னவளுக்காய் ஒரு ஹைக்கூ கவிதை!


அன்பே!

நான் சுவாசிக்கும் காற்றிலும் நீ இரிக்கின்றாய்…

என் உடல் வியர்ப்பிலும் நீ மணக்கின்றாய்…

என் நாவின் உச்சரிப்பிலும் நீ ஒலிக்கின்றாய்…

என் ஓயாத சலனத்திலும் நீ அசைகின்றாய்…

நான் நடக்கின்ற பாதையாக நீ வருகின்றாய்…

என் பாதைகளில் மைல் கல்லாய் இருக்கின்றாய்…

காலைகளின் இரைச்சல்களில் ஒலிக்கின்றாய்…

என் மாலைகளின் சாயலிலே விளிக்கின்றாய்…

தூக்கத்தில் என்னருகில் இரிக்கின்றாய்…

என் ஓயாத ஓட்டத்திலும் அசைகின்றாய்…

என் கண்ணருகில் காட்சிகள் பல தருகின்றாய்-நீ

என் கண்ணீரின் துளிகளிலும் உவர்க்கின்றாய்.

உதடுகளின் அசைவுகளில் ஒலிக்கின்றாய்…

மனசுக்குள் நங்கூரமாய் இருக்கின்றாய்.

அசையாத பாறைப் போல் மலைக்கின்றாய்-நீ

சுவையான கற்கண்டாய் கரைகின்றாய்.

பூவுக்குள் தேனாக பூக்கின்றாய்-நீ

புன்னகையின் அர்த்தங்களாய் மலர்கின்றாய்.

கனவுகளில் காட்சிகள் பலத் தருகின்றாய்-நீ

கண்களுக்கு குளிர்விட்டுப் போகின்றாய்…

என் மவுனத்தில் சில நிமிடம் கலக்கின்றாய்-நீ

மங்காத பார்வைகளில் ஜோலிக்கின்றாய்.

என் வார்த்தைகளில் நிறைந்து வளிந்து தவழ்கின்றாய்-நீ

வானுயர என் மனசில் நிற்க்கின்றாய்…

பொன்னாக மின்னி மின்னி திளைக்கின்றாய்-நீ

பொலிவுடனும் பக்குவமாய் இருக்கின்றாய்…

எத்தனைத்தான் பெண்ணே … உனக்கு ‘பொன்’ அமைந்தாலும்…

என் ‘பொன்னுபோல்’ இத்தரணியில் எவரும் உண்டோ?

புலவர்

எம். ஜொள்ளப்பா

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: