Posted by: shuhaib | 05/10/2010

மகிழ்ச்சி எங்கே? சிறுகதை.


splarticles image

கனகசபை என்ற கழுதைக்கு லைப்பே போரடித்தது. எப்பப் பார்த்தாலும் உழைப்பு, உழைப்பு என்று எஜமானுக்கு உழைத்து, உழைத்து தேய்ந்து போனது. என்ன நன்மையை கண்டேன் இவர்களுக்கு நான் உழைத்து போட்டு என் கடின உழைப்பால் இந்த குடும்பம் இன்பமா இருக்கே என்று நினைத்தது. எனவே, தன் எஜமானை விட்டு ஓடிப் போனது கழுதை.
மகிழ்ச்சி என்பது எங்கேயும் இல்லையா?

மகிழ்ச்சி எங்கே கிடைக்கும்?
அதற்கு எங்கே விலை உண்டா?

மகிழ்ச்சி எங்கே ஒளிந்து கொண்டு வாழ்கிறது என்று அது தனக்குள் பலப்பல வினாக்களை எழுப்பிக் கொண்டு மகிழ்ச்சியைத் தேடி அலைந்தது. அது இவ்வாறு அலைந்து அலைந்து இறுதியாக ஓர் ஏழைக் குடிசையின் முன் வந்து நின்றது. அந்த ஏழைக் குடிசையில் வறுமைப் புயல் அடித்துக் கொண்டிருந்தது.
அங்கிருந்த குழந்தைக்குப் பாலூட்ட அதன் தாயிடம் பால் இல்லை. காரணம், அந்தத் தாய்க்கே உண்ண உணவில்லை. தந்தையின் நிலையோ இன்னும் மோசம். அவன் கொடிய நோயில் படுத்த படுக்கையாக இருந்தான்.

இருமல் அவ்வப்போது அவனை வாட்டி வதைத்தது. அப்போது தற்செயலாக நல்ல மனம் படைத்த அந்த ஏழை மனிதனின் முதலாளி அங்கு வந்தார். வீட்டு நிலை கண்டு வருந்தினார். உடனடியாக உணவு உண்ண ஏற்பாடு செய்தார். அந்தக் குழந்தைக்குப் பால் வாங்கி வரச் செய்தார்.

சற்று முன் கண்ட நிலை மாறியது. அழுது வடிந்த அந்தக் குடும்பம் மகிழ்ச்சியில் கரை புரண்டது.

நோயாளிக்கு வேண்டிய மருத்துவ வசதிகள்
செய்யப்பட்டன. நோயாளியின் முகத்தில் மகிழ்ச்சி அவன் மனைவியிடம் பொருளைத் தந்ததால் அவள் முகத்தில் மகிழ்ச்சி. குழந்தை பசியாறியதால் மகிழ்ச்சி.
கழுதை இப்போது அந்தப் பணக்காரரை உற்றுக் கவனித்தது. அவர் இத்தனை உதவிகளைச் செய்தும் முகம் சுளிக்கவில்லை, அவர் முகத்திலும் மகிழ்ச்சி. இது எப்படி, இது எப்படிச் சாத்தியம்? கழுதை யோசிக்கத் துவங்கியது.

சிலருக்குப் பொருளால் மகிழ்ச்சி, சிலருக்கு உணவால் மகிழ்ச்சி, சிலருக்கு ஆரோக்கியத்தால் மகிழ்ச்சி மற்றும் சிலருக்குப் பாட்டுக் கூடத்தில் மகிழ்ச்சி, வேறு சிலருக்குத் தூக்கம் மகிழ்ச்சி! உண்மையான மகிழ்ச்சி எது? கழுதைக்கு உண்மை புரிந்தது.

யார் பிறருக்கு உண்மையான அனுதாபத்துடன் தக்க நேரத்தில், தகுதியான சந்தர்ப்பத்தில் வந்து உதவி செய்கிறார்களோ அதுதான் மகிழ்ச்சி.
அதாவது பிறருக்கு உதவுவதில் ஏற்படும் மகிழ்ச்சிக்கு ஈடான உதவி வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது என்று தெரிந்து கொண்டது. எனவே, தன்னை நம்பியிருக்கும் தன் எஜமானின் குடும்பம் நினைவுக்கு வரவே தன் எஜமானின் வீட்டை நோக்கி போனது. அங்கே காணாமல் போன கழுதை தன் வீட்டை நோக்கி வந்ததைக் கண்ட எஜமான் ஓடி வந்து கழுதையை கட்டி பிடித்துக் கொண்டான்.

“”அய்யோ… என் வயிற்றில் பாலை வார்த்தாயே…” என எண்ணி மகிழ்ந்தான் எஜமான். அவனது அன்பை கண்டு மனதுருகி உண்மையான மகிழ்ச்சி எது என்பதை தெரிந்து கொண்டது கழுதை.

நன்றி : ராம்மலர்

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: